راهنما
ساختار شات
دسته غذا در لومکس هم استیل بشقاب دارد و هم ریل ریختن و بخار. این صفحه میگوید کدام را برای منو بردارید و کدام را برای معرفی کوتاه. پرامپت کامل روی کارت میماند.
۱
یک حرکت، یک بشقاب
کارتهای قوی این دسته یک فعل دارند: ریختن شراب یا چای، بخار کتری و کیک، برش و آمادهسازی، یا قفل دوربین روی فنجان. فعل دوم را اضافه نکنید. اگر هم ریختن میخواهید و هم چرخش دور میز، دو کارت است نه یک پرامپت.
- دوربین: قفل ثابت یا ماکرو برای بافت؛ دالی یا پوشاین کوتاه برای نزدیک شدن به بخار؛ نمای بالا برای فلتلی بشقاب. مدار کامل را برای غذای ساده لازم ندارید.
- نور: هایلایت گرم و نور عملی آشپزخانه اشتها را میسازد. نور سخت فقط وقتی خوب است که سایه، لایه غذا را نشان دهد نه اینکه سطح را بسوزاند.
- سبک: غذای پریمیوم یا لوکس برای تبلیغ؛ مینیمال برای منوی خلوت. سینمایی را وقتی بخواهید که فضای سالن مهم است، وگرنه هاب سینمایی را جدا ببینید.
- منفی: دست اضافه، متن و لوگو، غذای دوم که تمرکز را میدزدد، بافت پلاستیکی، و بخاری که کل قاب را سفید کند.
۲
منو، ریل، تبلیغ
استیل مربع یا ۴:۵ برای عکس منو و پست مناسب است: شکلات، ماگ کنار پنجره، چنگال روی میز. هیرو ریختن شراب، مراسم چای و بخار کیک در همین دسته هشت ثانیه و ۹:۱۶ هستند. مدت و نسبت را از کارت کپی کنید.
هویت ظرف را ثابت نگه دارید. اگر کارت کاسه سرامیک است، بطری شراب را با همان دستور جایگزین نکنید؛ حرکت مایع ممکن است بخواند ولی لبه ظرف و نور مایع برای همان SKU نوشته شده. رنگ مایع و جنس ظرف را با عکس واقعی رستوران یکی کنید.
۳
چه وقت این هاب کافی نیست
اگر بطری یا بسته روی پسزمینه سفید فروشگاه است و غذایی در کار نیست، عکاسی محصول دقیقتر است. اگر فقط حالوهوای شب و نور خیابان میخواهید و بشقاب فرعی است، سینمایی را ببینید. غذا اینجاست که خوردن، ریختن یا بخار موضوع قاب باشد.









