راهنما
ساختار شات
این هاب برای کسی است که نمای فیلم، شب شهری، یا فضای داستان میخواهد، نه عکس سفید فروشگاه. کارت‌ها به مدل‌هایی مثل Seedance، Kling و Grok Imagine وصل‌اند. مدل را از روی کارت بخوانید. متن کامل پرامپت اینجا نیست.
۱
دستور زبان یک نما
قبل از صفت‌هایی مثل حماسی، نما را مثل یک شات‌لیست بنویسید. دوربین کجاست، چه چیزی در قاب ثابت است، و نور از کدام عمل واقعی می‌آید: چراغ خیابان، پنجره، نئون، یا کنتراست کیاروسکورو. سبک سینمایی در واژگان سایت هست؛ آن را با سه سبک دیگر همزمان روشن نکنید.
- دوربین: دالی به جلو یا عقب، مدار آرام، تراکینگ، یا قفل ثابت. ویپ‌پن و کرین را فقط وقتی کارت خودش همان حرکت را دارد اضافه کنید.
- نور: عملی برای فضای واقعی، نئون برای شب شهری، کیاروسکورو برای کنتراست نوآر، آفتاب سخت یا هوای ابری برای بیرون. یک جهت نور کافی است.
- گرید: شب بارانی، نوآر، یا فضای سرد کوهستان را با هم مخلوط نکنید. کارت را با همان حال‌وهوایی که داستان لازم دارد انتخاب کنید.
- نسبت: ۱۶:۹ برای قاب عریض، ۹:۱۶ برای داستان عمودی، ۳:۲ وقتی کارت خودش همان کادر را دارد. نسبت را وسط کار عوض نکنید.
۲
شب، حرکت، فضا
نمونه‌های این دسته از کوچه بارانی با چتر تا موتور علمی‌تخیلی، آشکار شدن دریاچه، و فیگور نوآر را شامل می‌شود. نقطه مشترک‌شان توصیف مکان و یک حرکت است، نه فهرست بازیگر. اگر انسان در قاب است، کارت باید بگوید دوربین با او چه میکند؛ وگرنه مدل چهره را هر فریم عوض میکند.
مدت را جدی بگیرید. ریل کوتاه عمودی با سکانس چندده‌ثانیه‌ای یکی نیست. اگر کارت ده ثانیه است، داستان سه‌پرده‌ای به آن تحمیل نکنید. یک آشکار شدن یا یک عبور کافی است.
۳
سینما کنار مد، غذا و محصول
راه رفتن لباس در خیابان شب هم مد است و هم نور سینمایی. اگر پارچه قهرمان است از هاب مد شروع کنید و برای گرید به اینجا برگردید. بخار و سالن رستوران اگر غذا را نشان نمی‌دهد اینجاست؛ اگر بشقاب قهرمان است هاب غذا را باز کنید. بسته و پسزمینه فروشگاه مال عکاسی محصول است، حتی اگر گرید کمی سینمایی باشد.